Kunst(k)uur in de Koningin Fabiolazaal
Deelnemen

Kunst(k)uur gekeurd

In augustus testte het KMSKA een gloednieuwe formule uit in de expo Tour de France. Tijdens Kunst(k)uur neemt een gids een uur lang de tijd om samen met een groep één kunstwerk onder de loep te nemen. Een compleet andere manier van werken voor onze gidsen dus. Ze delen hun ervaringen. 

Joseph Nicolas Robert-Fleury, De dode Titiaan opgebaard in het Palazzo Barbarigo, KMSKA

Joseph Nicolas Robert-Fleury, De dode Titiaan opgebaard in het Palazzo Barbarigo, KMSKA

Christien Deblaere leidde het gesprek bij De dode Titiaan opgebaard in het Palazzo Barbarigo van Joseph Nicolas Robert – Fleury

Hoe was het voor jou als gids om vooral je publiek te laten spreken?

“Ik vond het helemaal niet erg om het woord te geven aan de groep. Als gids werk ik ook tijdens gewone rondleidingen interactief. Ik vond het wel moeilijk om te weten wanneer ik zelf wat info moest aanbrengen. Telkens wanneer ik dacht: “Nu zeg ik het”, kwam het vanuit de groep zelf. Zalig was dat. Je zag de mensen gloeien van trots wanneer ze een goede bijdrage leverden aan de ontsluiting van het werk.”

Heb je zelf nieuwe inzichten gekregen over het kunstwerk dat je besprak?

“Niet echt nee. Maar ik had dan ook veel over het werk gelezen. Ik vond de associaties die de deelnemers maakten wel verrassend. Met wat tijd kan een kijker echt wel veel uit een schilderij halen. Jammer genoeg nemen we als kijker niet altijd die tijd…”


“Met wat tijd kan een kijker echt wel veel uit een schilderij halen. Jammer genoeg nemen we als kijker niet altijd die tijd…”


Wat blijft je het meeste bij van je eerste kunst(k)uur?

“De enorme dynamiek die traag kijken teweeg brengt in een groep. Toen het uur om was voelde ik de energie letterlijk uit de groep ontsnappen. De deelnemers hadden het gevoel iets actiefs gedaan te hebben. Alsof ze iets gerealiseerd hadden. Het gaf iedereen een groot gevoel van voldoening. Ik vond het heerlijk om te doen. Vooraf was ik zenuwachtig. Maar van zodra ik reacties uit de groep kreeg, gaf ik me helemaal over aan hun input en hun ritme. Het was erg leuk om te doen. Nadien was ik wel bekaf omdat ik een volledig uur alert was op zowel de inhoud als de groep.”

♦ ♦ ♦

 

Alexandre Cabanel, Cleopatra laat gif proeven door ter dood veroordeelde gevangenen, KMSKA

Alexandre Cabanel, Cleopatra laat gif proeven door ter dood veroordeelde gevangenen, KMSKA

Anne-Sophie Van Vyve sprak samen met haar groep een volledig uur over Cleopatra laat gif proeven aan ter dood veroordeelde gevangenen van Alexandre Cabanel.

Welke discussie bracht dat werk op gang?

“De groep discussieerde over de lichtinval en over de ‘echtheid’ of de authenticiteit van het werk. Verder gingen we dieper in op de functie van de figuren op de achtergrond.”

Hoe was het voor jou als gids om vooral je publiek te laten spreken?   

“Ik vond het een heerlijke ervaring. Ik leerde zelf ook bij, lette op andere dingen en stond minder met mijn rug naar het werk dan gewoonlijk. Ik kijk graag door andermans bril.”


“Ik kijk graag door andermans bril.”  


Heb je zelf nieuwe inzichten gekregen over het kunstwerk dat je besprak?

“Ik zag dingen voor het eerst. Details. Maar ook sommige interpretaties zijn mij bijgebleven.”

Wat blijft je het meeste bij van je eerste kunst(k)uur?

“De ongedwongen sfeer en de openheid waren heel fijn. Ik luister graag naar anderen. Het is eens iets anders dan heel de tijd zelf te praten. Ik wil dit zeker nog eens doen.”

♦ ♦ ♦

 

James Joseph Jacques Tissot, Inscheping in Calais, KMSKA

James Joseph Jacques Tissot, Inscheping in Calais, KMSKA

Barbara Van de Eynde besprak samen met haar groep het werk Inscheping in Calais van James Joseph Jacques Tissot

Welke discussie bracht dat werk op gang?

“De groep discussieerde vooral over de centrale figuur. Is dit een beeld van de gemiddelde vrouw van toen? Of was het een soort van ‘femme fatale’? Ook de vraag of dit een modebeeld was, met ‘een figuur’, dan wel een vooropgesteld en geënsceneerd beeld met een bepaald iemand, door de schilder nauwkeurig geconstrueerd, kwam naar boven. Of waarom enkel de mannen die naar de vrouw keken op het schilderij nauwkeurig waren uitgewerkt, wat Tissot hiermee wilde bereiken en waarom hij het idee wilde geven dat iedereen naar de vrouw kijkt.”

Hoe was het voor jou als gids om vooral je publiek te laten spreken?

“Gemakkelijk! En vooral fijn om te zien hoe de deelnemers zelf in discussie gingen.”


“Ik voelde me bijna een presentator in een talkshow.” 


Heb je zelf nieuwe inzichten gekregen over het kunstwerk dat je besprak?

“Veel! Ik had nooit eerder gezien dat er iets vreemd is aan de opstelling van de boot vooraan en dat de handen van sommige figuren wat onhandig door de lucht lijken te bewegen. Dat heeft me aan het denken gezet over Tissot zelf. Hij had zijn geliefde immers door zijn handen zien glippen. Was dit een uiterlijk spoor daarvan?”

Wat blijft je het meeste bij van je eerste kunst(k)uur?

“Ik kreeg als gids de functie van moderator. Ik voelde me bijna een presentator in een talkshow. Iemand die mensen om de beurt aan het woord laat en ze zo stuurt dat iedereen betrokken blijft, hen het gevoel geeft dat zijn of haar mening even relevant is. Misschien gaat kunst(k)uur vooral daarover.”

Volg ook eens een Kunst(k)uur

Ook in Uitverkoren, onze laatste expo in de Koningin Fabiolazaal kan je een Kunst(k)uur volgen en dat op zondag 27 september, 25 oktober, 29 november en 27 december, telkens om 15.00. Deelname is gratis, je betaalt enkel je toegangsticket. Schrijf nu in!

 

Standaard
Campagnebeeld De Modernen. Tour de France
Tentoonstellingen

Verhalen van de zee

Tour de France: de soundtrack

Met de expo Tour de France brengt Siska Beele de mooiste Franse werken uit de moderne collectie van het KMSKA samen in de Koningin Fabiolazaal. Sommige van die werken hebben voor haar ook een heel specifieke soundtrack. Ze verzamelde de nummers in een afspeellijst op Spotify. 

Foto boven: Virginie Elodie Demont-Breton, Courrières 1859 – Wissant 1935, Het water in, Inv. nr. 1310

Virginie Demont-Breton gaat niet naar de zee voor het strand en het water, maar voor de mensen. Ze houdt van verhalen vertellen, meestal over het vissersleven aan de Franse Noordzeekust. De zee is voor iedereen anders. De zee vertelt heel veel verhalen. Luister maar naar Jean Ferrat.

Jean Ferrat, Raconte-moi la mer, 1965

Volg het KMSKA op Spotify

Allerlaatste kans

Eind deze week sluit Tour de France definitief de deuren. Grijp dus je kans om de expo alsnog te bezoeken. Tijdens de Cultuurmarkt op 30 augustus is de toegang tot de expo gratis.

Standaard
Een torenkraan brengt de stalen liggers in het museum en tilt ze op naar de juiste hoogte. Van op een hoogtewerker bevestigen de arbeiders ze aan elkaar. Foto: Karin Borghouts
Nieuws van de werf

Staalhard

Het verticale museum begint vorm te krijgen. In de voormalige patio’s of binnentuinen van het oude museumgebouw wordt momenteel de staalstructuur van het gloednieuwe museumvolume geplaatst. Werffotografe Karin Borghouts trok naar de KMSKA-werf en bracht het stalen geraamte voor u in beeld.

De staalstructuur bestaat uit balken of liggers die met behulp van één van de torenkranen in het museum worden getild. Van op een hoogtewerken bevestigen de arbeiders ze aan elkaar. De lengte van de liggers varieert tussen 2,5 en 16 meter. Het gewicht is afhankelijk van die lengte en het type van de ligger en varieert tussen 100 en 3500 kg. Om te beginnen wordt in elke patio de eerste bouwlaag in elkaar gezet. Dat duurt per patio ongeveer twee weken. Daarna wordt een betonlaag gegoten in alle patio’s. Daar kan de staalstructuur van de volgende bouwlaag op geplaatst worden. Zo zal het verticale museum op sommige plaatsen 4 bouwlagen krijgen. In een volgend stadium wordt op elke patio een houten dak getimmerd dat vervolgens waterdicht zal worden gemaakt. Daarna kan de aannemer starten met de werken binnenin.

In quarantaine

Intussen staat de zijgevel van het museum volledig in de steigers. Dat omwille van asbestsanering in de bakgoten. Die moeten immers volledig in quarantaine worden geplaatst. Om dat op die hoogte te doen, is een stelling nodig. Ze blijft tot eind oktober staan en wordt daarna naar de andere zijgevel verplaatst zodat het asbest ook daar gesaneerd kan worden.

Standaard
Virginie Elodie Demont-Breton, Courrières 1859 – Wissant 1935, Het water in!, inv.nr. 1310 (c) KMSKA - Lukasweb
Deelnemen, Tentoonstellingen

Mijn verhaal: Zo hard is het leven

Het KMSKA nodigde Nieuwe Antwerpenaren die Nederlands als 2de taal volgen uit om hun persoonlijke verhaal bij een kunstwerk in de tentoonstelling Tour de France te vertellen. 

Afbeelding boven: Virginie Elodie Demont-Breton, Het water in!, © KMSKA – Lukasweb

In de verhalen ontdek je wat deze cursisten NT2 in hun favoriete werk aanspreekt, wat ze erbij voelen en denken, hoe ze het verbinden met hun eigen leven. Mohammad uit Afghanistan schreef een verhaal bij Het water in! van Virginie Elodie Demont-Breton. Zijn zus Tahmina leest voor.

Alle verhalen

Het museum verzamelde alle verhalen in een gratis verhalenapp bij de expo die je kan downloaden.

  • Download de gratis app via izi.TRAVEL
  • Accepteer locatiediensten
  • Open ‘Mijn verhaal’
  • Luister naar de verhalen die de cursisten NT2 bij de kunstwerken schreven

Je kan de verhalen ook online beluisteren op de website van izi.TRAVEL

Standaard
Tentoonstellingen

“En ik denk maar steeds aan Magritte…”

Hoofdconservator Walther Vanbeselaere (Zevekote 1908 – Antwerpen 1988)

Hoofdconservator Walther Vanbeselaere (Zevekote 1908 – Antwerpen 1988)

Walther Vanbeselaere, hoofdconservator van het KMSKA van 1948 tot 1973, was een enthousiast briefschrijver. Zijn correspondentie geeft een boeiende kijk op de dagelijkse beslommeringen van een kunstmuseum en vertelt ook wat Vanbeselaere persoonlijk inspireerde en verwonderde in de wereld om hem heen.  Hij doorspekte zijn brieven met kanttekeningen over kunst en het leven. In het archief van kunstenaar E.L.T. Mesens ontdekte conservator Siska Beele vorige zomer twee heel opmerkelijke brieven.

Lees verder

Standaard
Adam en Eva in het restauratieatelier van The Getty
Onderzoek, Restauratie

Tweede update uit L.A.

KMSKA-restaurator Karen Bonne verblijft  4 maanden lang in Los Angeles waar ze het schilderij Adam en Eva uit het paradijs verjaagd uit de Ensorcollectie van het KMSKA restaureert in het prestigieuze restauratieatelier van The J. Paul Getty Museum. Ze nam ook twee werken mee van Gerard David die eveneens ter plaatse behandeld zullen worden. Een tweede update over haar werkzaamheden in Los Angeles. 

Lees verder

Standaard