Venus Frigida wordt klaargemaakt om te reizen
KMSKA op reis

Op stap met Venus

Conservator Nico Van Hout begeleidt Venus Frigida van Peter Paul Rubens op haar tocht van Antwerpen naar Wenen.

Het Kunsthistorisches Museum (KHM) zal het schilderij restaureren zodat het nadien in volle pracht kan schitteren in een expo van het museum over Rubens’ voorstellingen van de Metamorfosen.

Vandaag deelt Van Hout bovendien zijn kennis met de medewerkers van het restauratieatelier van het KHM. Hij geeft een workshop over hoe je schilderijen kan bestuderen met False-Colour Infrared (FCIR), een techniek waarmee traditionele infraroodbeelden makkelijker geïnterpreteerd kunnen worden.

Advertenties
Standaard
James Ensor, Adam en Eva uit het paradijs verjaagd, © KMSKA – Lukasweb -, foto Hugo Maertens
KMSKA op reis, Restauratie

Adam & Eva geven hun geheimen prijs in L.A.

KMSKA-restaurator Karen Bonne verblijft 4 maanden lang in Los Angeles waar ze het schilderij Adam en Eva uit het paradijs verjaagd uit de Ensorcollectie van het KMSKA restaureert. Ze doet dat in het prestigieuze restauratieatelier van The J. Paul Getty Museum. Bonne bezorgt ons geregeld updates van haar doen en laten op Californische bodem. Vandaag blogt ze over haar restauratievorderingen.

Foto boven: James Ensor, Adam en Eva uit het paradijs verjaagd (voor restauratie), © KMSKA – Lukasweb -, foto Hugo Maertens

Lees verder

Standaard
KMSKA op reis

Ensor komt naar huis

De Ensorcollectie van het KMSKA reisde de afgelopen jaren de wereld rond. Twee KMSKA-medewerkers zijn momenteel in Chicago om er het merendeel van de werken klaar te maken voor hun tocht huiswaarts. Veerle De Meester is coördinator Tentoonstellingen in het museum en bracht de voorbereidingen voor de terugkeer in beeld.

Laatste stop van het Ensorpakket was het Art Institute van Chicago waar maar liefst 74 werken uit het KMSKA deel uitmaakten van de tentoonstelling Temptation. The Demons of James Ensor. Twee werken blijven nog even in de VS. Adam en Eva uit het paradijs verjaagd vertrekt dit weekend naar The Getty in Los Angeles. Daar zal het schilderij gerestaureerd worden. Schilderend geraamte zal vanaf midden februari zien zijn in de expo In the Studio in de Gagosian Gallery in New York.

 

Standaard
Deelnemen, Dicht maar dichtbij, KMSKA op reis

Kunst op reis

Op zondag 27 april is het opnieuw Erfgoeddag, dit jaar rond het thema Grenzeloos. In de Koningin Fabiolazaal in de Antwerpse Jezusstraat kan je terecht voor demonstraties over reizende kunst. 

Tijdens Erfgoeddag bouwt het KMSKA een nieuwe tentoonstelling van De Modernen op in de Koningin Fabiolazaal. Collectiebeheerders leggen je uit wat er allemaal komt kijken bij het veilig laten reizen van kunstwerken. Ze tonen hoe een schilderij wordt ingepakt in een transportkist. Hier alvast een preview. Een stevig versnelde preview, welteverstaan.

Standaard
KMSKA op reis, Tentoonstellingen

James Ensor op architecturale wereldreis

KMSKA-curator en Ensorkenner Herwig Todts blogt over de (architecturale) wereldreis die de Ensorcollectie van het KMSKA sinds de start van de renovatiewerken van het museumgebouw maakt.

Zaalzicht James Ensor. Masken Mester, Foto: Anders Sune Berg

Zaalzicht James Ensor. Masken Mester, Foto: Anders Sune Berg

Tot 19 januari 2014 loopt in Ordrupgaard bij Kopenhagen de tentoonstelling  James Ensor. Masken Mester. Die expo bestaat hoofdzakelijk uit schilderijen en tekeningen uit de verzameling van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen. Aan de vooravond van de sluiting van  het museum in september 2011 is de Ensorverzameling van het KMSKA aan een verrassende wereldwijde rondreis begonnen. Door een merkwaardige speling van het lot reist de kunstenaar, die een hekel had aan moderne architectuur, langs gebouwen van postmoderne sterarchitecten als Yoshi Taniguchi, Zaha Hadid, Richard Meier en Renzo Piano. Ensor hield van ouderwetse gebouwen en schimpte:

“Aan de schandpaal! Aan de schandpaal met aanmatigende ontwerpers met een baksteen in de maag, antipanoramische paradoxalen, platgewalste, geplombeerde met leem gebetonneerde speculanten. Constructeurs van platte daken […] ontzettende verkavelaars, gepapperasseerde en brutale bureaucraten […] weerbarstige modernisten, lompe architecten, afgemeten geometers … “.

In Ordrupgaard is Ensor te gast in de tentoonstellingsvleugel die door de befaamde Britse architecte (van Iraakse afkomst) Zaha Hadid werd toegevoegd aan het laatnegentiende-eeuwse landhuis van de Deense kunstverzamelaar Wilhelm Hansen.

Wanneer Ensor over enkele jaren, na een bezoek aan musea van Richard Meier (Getty Los Angeles) en Renzo Piano (Art Institute of Chicago), naar huis terugkeert zal het havengebouw dat Hadid heeft ontworpen voor Antwerpen wellicht klaar zijn.

Standaard
KMSKA op reis

Moeten er nog maskers zijn?

Campagnebeeld Ensor in context

Campagnebeeld Ensor in context

Het voorbije jaar reisden 73 schilderijen en 59 tekeningen en prenten uit de Ensorcollectie van het KMSKA rond in Japan. Vorige week bereikten ze de eindbestemming van hun Japanse tournee: het Okayama Prefectural Museum of Art. Daar zal de expo Ensor in context  nog tot 17 maart de geschiedenis van de West-Europese kunst vertellen aan de hand van het werk van James Ensor en zijn tijdgenoten. Collectieonderzoeker Siska Beele reisde als koerier van het KMSKA naar Japan en begeleidde de opbouw van de tentoonstelling.

Maskers in de inkomhal van het museum

Maskers in de inkomhal van het museum

Ze zag er ook hoe maar liefst 1027 door Ensor geïnspireerde maskers –  gemaakt door even veel schoolkinderen uit Okayama – een plekje kregen in de inkomhal van het museum.

Als de tentoonstelling op 17 maart de deuren sluit, keren de werken van Ensor terug naar ons land om in de zomer opnieuw op rondreis te trekken.

Standaard
KMSKA op reis

Over Ensor in Japan (deel 2)

Voor de tentoonstelling Ensor in context reizen 73 schilderijen en 59 tekeningen en prenten uit de Ensorcollectie van het KMSKA rond in Japan en dat nog tot 17 maart 2013. Herwig Todts – KMSKA-curator én Ensorkenner –  blogt over de tentoonstelling én de Japanse museumcultuur, die toch duidelijke verschillen vertoont met de onze. Vandaag deel 2.

Deel 1 gemist?

Wie Haruki Murakami’s driedelige 1q84 gelezen heeft, weet dat de literatuurkritiek in Japan een bloeiend genre moet zijn. Kunstkritiek zoals we die in Europa en de Verenigde Staten kennen, wordt er evenwel helemaal niet beoefend. Conservator Toshihari Suzuki van het Toyota Art Museum vertelde me dat kranten en magazines niets anders doen dan een tentoonstelling aankondigen maar verder geen recensies publiceren waarin een kenner tentoonstellingen kritisch tegen het licht houdt. Japanse museumconservators leiden uit de reacties van individuele bezoekers, tweets, e-mails, opmerkingen in het gastenboek of tegen de zaalwachters af of een tentoonstelling naar waarde wordt geschat.

De museumervaringen van Toshiharu Suzuki

Herwig Todts met Tokishi Sakai en twee van zijn collega's

Herwig Todts met Tokishi Sakai en twee van zijn collega’s

Toshiharu Suzuki is een jonge conservator en ik heb hem een tijdje met e-mails boordevol vragen belaagd. Toshi is specialist in de Europese kunstgeschiedenis. Hoewel Toyota niets meer is dan de woonplaats van het personeel van de gelijknamige autofabriek, beschikt zijn museum met werk van o.a. Ensor, Schiele, Brancusi, Foujita, Bacon of Boltanski, over een hele mooie verzameling moderne kunst. Als tiener hield Toshi van Oasis en The Beatles, van Hollywoodproducties, Jean-Luc Goddart en Westerse mode. Toen hij ook belangstelling kreeg voor hedendaagse Japanse kunst vond hij die aanvankelijk een zwakke kopie van Westerse voorbeelden. Aan de universiteit van Tokyo schreef Toshi zijn eerste kunsthistorische werkstuk over Gerhard Richter. Geleidelijkaan raakte hij geboeid door de relatie tussen kunst en samenleving en zo ontdekte hij tijdens een vakantie met zijn ouders in Parijs de laat 19de-eeuwse monumentale symbolistische schilderkunst van Pierre Puvis de Chavannes, auteur van de bekende, zeer religieus getinte Arme visser (1881). Omdat de eeuwenoude reserves van veel Japanners tegenover het Christendom genoegzaam bekend zijn, vroeg ik Toshi naar zijn eigen opvattingen ter zake. Als kind bezocht hij samen met zijn ouders herhaaldelijk de boeddhistische tempels op de top van de heilige berg Koyasan. Dat deden ze omdat ze hoopten dat herhaald bezoek aan Koyasan zou kunnen bijdragen tot de genezing van de oogkwaal waaraan de kleine Toshi leed. Toshi gelooft nog steeds dat een bezoek aan een heilige plek helend kan werken maar hij beschouwt zichzelf helemaal niet als een gelovig boeddhist. Hij loopt zoals vele Japanners vaak even langs een Shintoschrijn maar is geen overtuigd Shintoïst. Toshi vertelde me dat de Japanse museumbezoeker net zoals wij de artistieke kwaliteiten en het culturele belang van christelijke of boeddhistische beelden waardeert. ” We naturally accept the existence and power of figures and images, so that we don’t hesitate much to worship images in a museum. (Maar!) Even when we are strongly and spiritually moved, it is not usual for us, either, to put our hands together in front of a sculpture or an image in a museum, I guess. (…) I rather wonder whether western art lovers don’t feel any holiness in front of, for example, a painting of Fra Angelico or Jan van Eyck.”

Veel Japanse kunstliefhebbers zijn ongetwijfeld zoals Toshi Suzuki nieuwsgierig, open, ontvankelijk en tegelijkertijd eigenzinnig en ongrijpbaar. Het wordt, geloof ik, tijd om de volgende Ensortentoonstelling samen met intrigerende conservators als Toshi Suzuki, voor te bereiden.

Standaard