Portret Ephameron & Naar de dodewake van Theodoor Verstraete foto: Jacques Sonck
Tentoonstellingen

Uitverkoren: Ephameron over Naar de dodenwake van Theodoor Verstraete

Voor Uitverkoren vroegen we aan 40 bekende en minder bekende Vlamingen om hun favoriete kunstwerk uit de 19de en 20ste eeuw te kiezen uit de collecties van het KMSKA en de provincie Antwerpen. We wilden ook weten waarom ze precies dat ene werk kozen. Het resultaat is een heel gevarieerde en boeiende selectie, een bonte afwisseling van kleurrijke verhalen.

Foto boven: Portret Ephameron & Naar de dodewake van Theodoor Verstraete foto: Jacques Sonck

“Ik koos dit beeld vlak na de begrafenis van mijn vader, over wiens aanslepende ziekte ik begin dit jaar een beeldverhaal uitbracht: Wij Twee Samen. Naar de dodenwake is een erg boeiend werk dat me aanspreekt door de sterke compositie met de donkere figuren, in een resonerend zwart met subtiele kleurschakeringen. De kijker kan de stilte in dit beeld echt horen, de druk voelen, het verdriet proeven. Als kunstenaar kijk ik vooral naar hoe de dynamiek in een beeld wordt opgebouwd.


“Je kan de stilte in die beeld echt horen, de druk voelen, het verdriet proeven.”


Hier lopen de verschillende silhouetten naar elkaar toe, het lichtende deurgat in. Gezichten worden amper uitgewerkt, blijven slechts een aanzet, wat de anonimiteit van de figuren versterkt. Het hoofdje van de baby valt op terwijl hij over de schouder van zijn moeder kijkt. Een lichte en onschuldige vlek in een zee van zwaar zwart. Zelfs de restruimtes worden ingezet in combinatie met het perspectief van de architectuur en de wandelende personages. Theodoor Verstraete stond vooral bekend als landschapsschilder, maar ik vind dat dit één van zijn opmerkelijkste werken is.”

Zaalzicht Uitverkoren, foto: Jesse Willems

Zaalzicht Uitverkoren, foto: Jesse Willems

Standaard
Marc Didden & Jazzband van Robert Van Cauwenberghe, foto Jacques Sonck
Tentoonstellingen

Uitverkoren: Marc Didden over Jazzband van Robert Van Cauwenberghe

Voor Uitverkoren vroegen we aan 40 bekende en minder bekende Vlamingen om hun favoriete kunstwerk uit de 19de en 20ste eeuw te kiezen uit de collecties van het KMSKA en de provincie Antwerpen. We wilden ook weten waarom ze precies dat ene werk kozen. Het resultaat is een heel gevarieerde en boeiende selectie, een bonte afwisseling van kleurrijke verhalen.

Foto boven: portret Marc Didden & Jazzband van Robert Van Cauwenberghe, foto: Jacques Sonck

“Hoe schilder je klank? Dat vroeg ik me meteen af toen ik voor het eerst kennismaakte met Jazzband van Robert Van Cauwenberghe. Zou het bij dat onderschatte werk van deze onderschatte schilder helemaal om de jazz te doen zijn of toch gewoon om die mooie blote vrouw? Want zelfs een vluchtige blik op Van Cauwenberghes vaak goed verstopte werk leert ons dat deze academisch flink gevormde en bijzonder ernstig uitziende kunstenaar niet bepaald afkerig was van wat wij, naoorlogse schooljongens, door zwartgerokte paters al eens hoorden omschrijven als ‘het andere geslacht’. Terwijl het natuurlijk zo is dat wij, manspersonen, ‘het andere geslacht’ zijn. Het leven behoort de vrouwen toe, dat heeft de natuur zo beslist. En dat weten goede kunstenaars allang. Vraag het aan Vermeer, vraag het aan Rembrandt, vraag het aan Borremans. Als alle onderwerpen op zijn dan is daar altijd weer de vrouw. Op zichzelf al vaak een meesterwerk maar ook als inspirator van passionele Franse chansons, door het witte scherm heen brandende Amerikaanse films, en altijd present in Russische romans van wel duizenden pagina’s lang.


“Wanneer ik naar Jazzband kijk dan hoor ik voortdurend saxofoons en gitaren, drums en trompetten en een zwoele stem. Maar ik zie slechts één enkel ding: begeerte.”


En dan is daar weer altijd en overal die man met zijn ezel en zijn palet en zijn penselen en zijn doek en staat of zit of ligt in elke studio van de hele wereld dat naaktmodel dat zogezegd geen erotiek mag uitstralen maar alleen dient als verzekering tegen verkeerde anatomie, terwijl iedereen wel beter weet. Waarom heeft Robert Van Cauwenberghe ooit het schilderij Jazzband geschilderd? Vraag het mij niet want ik weet het niet. Ik weet zelfs niet of hij van jazz hield. Ik weet alleen dat Van Cauwenberghe geboren werd in Gent in het jaar 1905 en dat hij in 1985 overleden is in Lokeren. En wanneer ik naar Jazzband kijk dan hoor ik voortdurend saxofoons en gitaren, drums en trompetten en een zwoele stem. Maar ik zie slechts één enkel ding: begeerte. Ruim genoeg voor mij!”

Volg eens een kunst(k)uur

Tijdens kunst(k)uur neem je samen met de gids en andere deelnemers rustig de tijd om 1 kunstwerk onder de loep te nemen. Iedereen krijgt de kans om zijn observaties, kennis en vragen te delen. De gids begeleidt het gesprek. Schrijf je nu in voor de kunst(k)uur van zondag 27 september om 15.00.

Standaard
Luchtfoto van het Getty Centre, Photo Credits: © J. Paul Getty Trust
Onderzoek, Restauratie

Getty Scholar Program & Housing: kost & inwoon in L.A.

KMSKA-restaurator Karen Bonne verblijft 4 maanden lang in Los Angeles waar ze het schilderij Adam en Eva uit het paradijs verjaagd uit de Ensorcollectie van het KMSKA restaureert. Ze doet dat in het prestigieuze restauratieatelier van The J. Paul Getty Museum. Bonne bezorgt ons geregeld updates van haar doen en laten op Californische bodem. Vandaag blogt ze over het Getty Scholar Program. 

Foto boven: Luchtfoto van het Getty Centre, Photo Credits: © J. Paul Getty Trust

Lees verder

Standaard
Campagnebeeld Uitverkoren
Deelnemen, Jongbloed!, Tentoonstellingen

Op stap met 4 gastcuratoren

Jongbloed! neemt je samen met een gastcurator mee in de expo Uitverkoren.

De laatste expo in de reeks van De Modernen wijkt af van voorgaande tentoonstellingen. Ieder werk in Uitverkoren is namelijk de hoogst persoonlijke keuze van één van de maar liefst 40 gastcuratoren. Hun individuele verhaal en hun beleving van kunst staan centraal. Dat inspireerde Jongbloed! om de bezoekers samen met één gastcurator mee te nemen in een inspirerend wandelgesprek door de tentoonstelling.

Jongbloed! nodigde gastcuratoren Jesse Willems (fotograaf), Veerle Vercammen (papierrestaurator), Tonia In Den Kleef (trouwe museumbezoeker met een visuele beperking) en Manfred Sellink (hoofddirecteur KMSKA) uit. Vier bijzondere mensen met telkens een andere achtergrond, persoonlijkheid of expertise. Het verschil dat ieder gesprek ongetwijfeld een andere wending zal geven.

Jongbloed! leidt het gesprek

Om deze wandelgesprekken goed voor te bereiden wilden de Jongbloed!-ers werken aan hun rol als gespreksleiders. Want hoe doe je dat, een gesprek op gang brengen en levendig houden? Julie Rodeyns van Matchbox – het labo voor art mediation – hielp hen op weg. Ze leerde de Jongbloeders! de kneepjes van het vak. Op dit moment zijn ze hun formule aan het finetunen.

Wil jij ook op stap met Jongbloed! en één van de gastcuratoren? 

Schrijf je dan nu in voor deze unieke wandelgesprekken op zondag 20 september (Jesse Willems), 18 oktober (Veerle Vercammen), 15 november (Tonia In Den Kleef) en 20 december (Manfred Sellink) telkens om 15.00, gratis met toegangsticket, max. 10 deelnemers. Na afloop van elk gesprek bieden we je een glaasje aan in de inkomhal.

Standaard
Kunst(k)uur in de Koningin Fabiolazaal
Deelnemen

Kunst(k)uur gekeurd

In augustus testte het KMSKA een gloednieuwe formule uit in de expo Tour de France. Tijdens Kunst(k)uur neemt een gids een uur lang de tijd om samen met een groep één kunstwerk onder de loep te nemen. Een compleet andere manier van werken voor onze gidsen dus. Ze delen hun ervaringen. 

Joseph Nicolas Robert-Fleury, De dode Titiaan opgebaard in het Palazzo Barbarigo, KMSKA

Joseph Nicolas Robert-Fleury, De dode Titiaan opgebaard in het Palazzo Barbarigo, KMSKA

Christien Deblaere leidde het gesprek bij De dode Titiaan opgebaard in het Palazzo Barbarigo van Joseph Nicolas Robert – Fleury

Hoe was het voor jou als gids om vooral je publiek te laten spreken?

“Ik vond het helemaal niet erg om het woord te geven aan de groep. Als gids werk ik ook tijdens gewone rondleidingen interactief. Ik vond het wel moeilijk om te weten wanneer ik zelf wat info moest aanbrengen. Telkens wanneer ik dacht: “Nu zeg ik het”, kwam het vanuit de groep zelf. Zalig was dat. Je zag de mensen gloeien van trots wanneer ze een goede bijdrage leverden aan de ontsluiting van het werk.”

Heb je zelf nieuwe inzichten gekregen over het kunstwerk dat je besprak?

“Niet echt nee. Maar ik had dan ook veel over het werk gelezen. Ik vond de associaties die de deelnemers maakten wel verrassend. Met wat tijd kan een kijker echt wel veel uit een schilderij halen. Jammer genoeg nemen we als kijker niet altijd die tijd…”


“Met wat tijd kan een kijker echt wel veel uit een schilderij halen. Jammer genoeg nemen we als kijker niet altijd die tijd…”


Wat blijft je het meeste bij van je eerste kunst(k)uur?

“De enorme dynamiek die traag kijken teweeg brengt in een groep. Toen het uur om was voelde ik de energie letterlijk uit de groep ontsnappen. De deelnemers hadden het gevoel iets actiefs gedaan te hebben. Alsof ze iets gerealiseerd hadden. Het gaf iedereen een groot gevoel van voldoening. Ik vond het heerlijk om te doen. Vooraf was ik zenuwachtig. Maar van zodra ik reacties uit de groep kreeg, gaf ik me helemaal over aan hun input en hun ritme. Het was erg leuk om te doen. Nadien was ik wel bekaf omdat ik een volledig uur alert was op zowel de inhoud als de groep.”

♦ ♦ ♦

 

Alexandre Cabanel, Cleopatra laat gif proeven door ter dood veroordeelde gevangenen, KMSKA

Alexandre Cabanel, Cleopatra laat gif proeven door ter dood veroordeelde gevangenen, KMSKA

Anne-Sophie Van Vyve sprak samen met haar groep een volledig uur over Cleopatra laat gif proeven aan ter dood veroordeelde gevangenen van Alexandre Cabanel.

Welke discussie bracht dat werk op gang?

“De groep discussieerde over de lichtinval en over de ‘echtheid’ of de authenticiteit van het werk. Verder gingen we dieper in op de functie van de figuren op de achtergrond.”

Hoe was het voor jou als gids om vooral je publiek te laten spreken?   

“Ik vond het een heerlijke ervaring. Ik leerde zelf ook bij, lette op andere dingen en stond minder met mijn rug naar het werk dan gewoonlijk. Ik kijk graag door andermans bril.”


“Ik kijk graag door andermans bril.”  


Heb je zelf nieuwe inzichten gekregen over het kunstwerk dat je besprak?

“Ik zag dingen voor het eerst. Details. Maar ook sommige interpretaties zijn mij bijgebleven.”

Wat blijft je het meeste bij van je eerste kunst(k)uur?

“De ongedwongen sfeer en de openheid waren heel fijn. Ik luister graag naar anderen. Het is eens iets anders dan heel de tijd zelf te praten. Ik wil dit zeker nog eens doen.”

♦ ♦ ♦

 

James Joseph Jacques Tissot, Inscheping in Calais, KMSKA

James Joseph Jacques Tissot, Inscheping in Calais, KMSKA

Barbara Van de Eynde besprak samen met haar groep het werk Inscheping in Calais van James Joseph Jacques Tissot

Welke discussie bracht dat werk op gang?

“De groep discussieerde vooral over de centrale figuur. Is dit een beeld van de gemiddelde vrouw van toen? Of was het een soort van ‘femme fatale’? Ook de vraag of dit een modebeeld was, met ‘een figuur’, dan wel een vooropgesteld en geënsceneerd beeld met een bepaald iemand, door de schilder nauwkeurig geconstrueerd, kwam naar boven. Of waarom enkel de mannen die naar de vrouw keken op het schilderij nauwkeurig waren uitgewerkt, wat Tissot hiermee wilde bereiken en waarom hij het idee wilde geven dat iedereen naar de vrouw kijkt.”

Hoe was het voor jou als gids om vooral je publiek te laten spreken?

“Gemakkelijk! En vooral fijn om te zien hoe de deelnemers zelf in discussie gingen.”


“Ik voelde me bijna een presentator in een talkshow.” 


Heb je zelf nieuwe inzichten gekregen over het kunstwerk dat je besprak?

“Veel! Ik had nooit eerder gezien dat er iets vreemd is aan de opstelling van de boot vooraan en dat de handen van sommige figuren wat onhandig door de lucht lijken te bewegen. Dat heeft me aan het denken gezet over Tissot zelf. Hij had zijn geliefde immers door zijn handen zien glippen. Was dit een uiterlijk spoor daarvan?”

Wat blijft je het meeste bij van je eerste kunst(k)uur?

“Ik kreeg als gids de functie van moderator. Ik voelde me bijna een presentator in een talkshow. Iemand die mensen om de beurt aan het woord laat en ze zo stuurt dat iedereen betrokken blijft, hen het gevoel geeft dat zijn of haar mening even relevant is. Misschien gaat kunst(k)uur vooral daarover.”

Volg ook eens een Kunst(k)uur

Ook in Uitverkoren, onze laatste expo in de Koningin Fabiolazaal kan je een Kunst(k)uur volgen en dat op zondag 27 september, 25 oktober, 29 november en 27 december, telkens om 15.00. Deelname is gratis, je betaalt enkel je toegangsticket. Schrijf nu in!

 

Standaard