Jongbloed!, Tentoonstellingen

De ratrace van vandaag vs. de paardenkoets van toen

In De Modernen. Duo’s 2 presenteert Jongbloed! kunst uit de collecties van de provincie Antwerpen en het museum. De jongeren werkten daarbij een geheel eigen concept uit rond verschillende thema’s in de verschillende ruimtes van de Koningin Fabiolazaal. Jongbloed!-er Naomi blogt over hoe ze het thema tijd in een ruimte trachten te vatten.  

Jongbloed!-er Naomi Vroeger was alles beter. Een zin die we ongetwijfeld al door menig (groot)ouder hebben horen uitspreken. En, geef toe, we hebben het ook allemaal al wel eens gedacht, wij jongeren. Waar de mensen van vroeger uitkeken naar de ideale toekomst, blikken wij eerder nostalgisch terug naar het ideale vroeger. Toen alles mooi en écht was. Een tijd zonder selfies, twerking en social media. Een tijd waarin mensen nog brieven schreven, naar de markt gingen en zich te paard en koets verplaatsten in steden, zonder CO2-vergiftiging.

Zaalzicht in de ruimte 'tijd' Zaalzicht ruimte tijd (foto Jesse Willems)

Zaalzicht in de ruimte ‘tijd’Zaalzicht ruimte tijd (foto Jesse Willems)

Allicht bekruipt dit ontastbare gevoel je ook wanneer je door de laatste zaal van Duo’s 2 kuiert. In deze kamer, rond de thematiek tijd, paarden we telkens foto’s van jonge Antwerpse fotograaf Dries Segers met werk van o.a. Henri Leys, Emile Claus en Hugo Heyrman. Dit is tevens de enige zaal waar je ook echt werken ‘in duo’ ziet hangen. Zo schildert Claus de Markt voor de Schouwburg in Antwerpen en portretteert Segers jaren later op dezelfde plek onze grijze Rooseveltplaats. Mevrouw Craeybeckx, door Pieter Rottie, wordt vergezeld door Segers’ aangrijpende beeltenis van haar kleindochter.

Zaalzicht in de ruimte 'tijd' Zaalzicht ruimte tijd (foto Jesse Willems)

Zaalzicht in de ruimte ‘tijd’ Zaalzicht ruimte tijd (foto Jesse Willems)

Beklijvend, betoverend, bedroevend

Enerzijds spreken deze duo’s boekdelen; het is onbetwistbaar dat met het vergaan van de tijd een zekere authenticiteit verloren gaat. Anderzijds tonen de foto’s van Segers in hun simpliciteit een andere, nieuwe soort authenticiteit: we vinden onszelf telkens opnieuw uit.

Zaalzicht in de ruimte 'tijd' Zaalzicht ruimte tijd (foto Jesse Willems)

Zaalzicht in de ruimte ‘tijd’ Zaalzicht ruimte tijd (foto Jesse Willems)

Het gezegde dat vroeger alles beter was, is dus discutabel. Vooruitgang brengt ook mooie dingen teweeg. Bovendien is het wetenschappelijk bewezen dat de mens geneigd is zich meer het positieve dan het negatieve te herinneren uit zijn verleden. Niet moeilijk dat het dan vroeger altijd beter lijkt.

Advertenties
Standaard
Jongbloed!, Tentoonstellingen

Op zoek naar de plek waar de schilder zijn lijnen uitzette

Vanaf 1 februari kan je in de Koningin Fabiolazaal de tentoonstelling Duo’s 2 bezoeken. Daarin presenteert Jongbloed!, de jongerencrew van het museum, kunst uit de collecties van de provincie Antwerpen en het KMSKA en dat op geheel eigen wijze. De jongeren werken rond thema’s als beweging, rust, ruimte en tijd. Voor dat laatste thema selecteerden ze schilderijen van plaatsen in en rond Antwerpen. Fotograaf Dries Segers kreeg de opdracht om die opnieuw in beeld te brengen. Hij blogt over de zoektocht naar de plek waar de schilder zijn lijnen uitzette en wat die zoektocht bij hem teweeg bracht.   

Begin januari belde Veerle Quirynen (educatief medewerker van het KMSKA) me op met het voorstel om voor de nieuwe opstelling van Jongbloed! bij de Modernen. Duo’s een herfotografering te doen van 6 kunstwerken. Zonder veel te twijfelen, stortte ik me op deze opdracht.  De selectie bevatte onder meer een landschap van Carlo De RooverBos in Zoersel. Welk bos in Zoersel? Welke 7 bomen zijn daar te zien, wie zijn die vrouwen? Er zat ook een Zicht op de Schelde bij. Maar wat zijn die gebouwen aan de overkant? Dat is toch niet de kathedraal, wel? Een schouwburg? Maar dat klopt toch helemaal niet met waar de schouwburg nu is…. . Het werd een zoektocht naar wat er precies afgebeeld stond. Zoals elk kunstwerk een zoektocht zou moeten zijn naar wat het betekenen kan, wat het representeert, werd dit een queeste naar de plek waar de schilder zijn lijnen uitzette.

Emile Claus, Markt voor de Schouwburg in Antwerpen, KMSKA, inv. nr. 2831, Lukas - Art in Flanders, foto Hugo Maertens

Emile Claus, Markt voor de Schouwburg in Antwerpen, KMSKA, inv. nr. 2831, Lukas – Art in Flanders, foto Hugo Maertens

Die queeste bracht me voor de eerste keer op wondere plekken als het Felix Archief, waar vele verhalen en vele boeken hun rustplek hebben. Daar ontdekte ik dat Emile Claus voor Markt voor de schouwburg in Antwerpen met zijn beide benen op de Franklin Rooseveltplaats stond, die toen nog Geuzenhofkens heette. Na WOI kreeg de plek de naam Victorieplaats omwille van -jawel- de overwinning. En na WOII werd het Franklin Roosevelt die een plein kreeg in’t stad. – de roeweseveltpluts. Het theater staat er niet meer, wel een torenhoog kantoorgebouw waar boven de ingang in chromen letters Theaterbuilding op geschreven staat. De naam van het gebouw, zoals ook de Rooseveltplaats, blijven achter als enige referentie aan een tijd die niet meer is.

Bos te Zoersel, Carlo De Roover, 1947, olieverf op doek, 85 x 95 cm, Collectie Provincie Antwerpen, P/S 091, foto: Jacques Sonck

Bos te Zoersel, Carlo De Roover, 1947, olieverf op doek, 85 x 95 cm, Collectie Provincie Antwerpen, P/S 091, foto: Jacques Sonck

Na wat onderzoek bij de familie van Carlo De Roover bleek dat de zeven bomen op zijn schilderij Bos in Zoersel waarschijnlijk ook plaats moesten maken voor tientallen opritten in grind, betonnen platen en vierwielers. De natuur die wijkt voor de mens. Waar kan een schilder tegenwoordig nog een landschap vinden?

Elke dag is een momentopname

Nu de foto’s gemaakt zijn, de plaatsen gevonden, de mensen ondervraagd, blijft er een gevoel over van verrijking. Het was fijn om hier bij stil te kunnen staan. Een stad is in beweging, elke dag is een momentopname. De stad verandert met de jaren, met de seizoenen, maar vooral met haar bewoners.

Dries aan het werk

Dries aan het werk

De foto’s zijn intussen ingekaderd. Ze kunnen nu van mijn chaotisch atelier naar het propere museum, met bewakers en spots, tussen de stilte en de ogen.

Je kan de tentoonstelling – en dus ook de foto’s van Dries Segers –vanaf 1 februari 2014 bezoeken. Die dag is de tentoonstelling bovendien gratis toegankelijk. 

Standaard