Portret Elise Gacoms & De blauwe distel van Emile Vloors, foto: Jacques Sonck
Tentoonstellingen

Uitverkoren: Elise Gacoms over De blauwe distel van Emile Vloors

Voor Uitverkoren vroegen we aan 40 bekende en minder bekende Vlamingen om hun favoriete kunstwerk uit de 19de en 20ste eeuw te kiezen uit de collecties van het KMSKA en de provincie Antwerpen. We wilden ook weten waarom ze precies dat ene werk kozen. Het resultaat is een heel gevarieerde en boeiende selectie, een bonte afwisseling van kleurrijke verhalen.

Foto boven: Portret Elise Gacoms & De blauwe distel van Emile Vloors, foto: Jacques Sonck

“Ik ontmoette Emile Vloors ongeveer vijf jaar geleden in zaal P van het KMSKA, waar toen Het schaakspel hing. Het begin van een groot avontuur. Ik moest en zou alles te weten komen over deze kunstenaar. Die zoektocht leidde me tot bij zijn nalatenschap en zijn familieleden. Een speciaal contact dat mijn onderzoek alsmaar persoonlijker maakte. Het is een grote passie geworden. Ik hoop dat ik het mijn hele leven kan voortzetten.


“Dit portret straalt uit wat mij initieel aantrok in het werk van Vloors: oog voor detail, zin voor schoonheid, een genuanceerd spel van tinten en, bovenal,  mysterie.”


Vloors leerde de zussen Louise en Lucie Laridon kennen toen hij aan de Academie studeerde. Ze waren onafscheidelijk en leefden samen voor de rest van hun leven. Zij waren zijn grote muzen: hun gezichten komen voor op een groot deel van zijn werken. De blauwe distel, een portret van Lucie, straalt uit wat mij initieel aantrok in het werk van Vloors: oog voor detail, zin voor schoonheid, een genuanceerd spel van tinten en, bovenal, mysterie. Toch heb ik het gevoel dat ik deze dame heel goed ken. Ik las de brieven die ze schreef, bekeek de foto’s waarvoor ze poseerde en maakte op die manier kennis met haar leefwereld. Omdat Louise uiteindelijk zijn vrouw werd, bleef Lucie een beetje in haar schaduw staan. Maar ze verdient minstens evenveel aandacht. Zo blijkt uit de verfijning waarmee Vloors in dit portret een stukje van haar ziel vastlegde.”

 

Advertenties
Standaard
Dicht maar dichtbij, Nieuws van de werf, Restauratie

Uitgerolde kunst

Restaurator Lizet Klaassen blogt over hoe de sluiting het museum ook geweldige opportuniteiten kan bieden.

In de museumcollectie zijn er enkele zeer grote schilderijen die op rol bewaard worden. De doeken waren zo lang opgerold dat er weinig mensen zijn die ze ooit gezien hebben. Nu het museum zich opmaakt voor de grootste verbouwing uit zijn geschiedenis was het moment aangebroken om de doeken uit te rollen. Zo konden restaurator Jos van Och en zijn team hun conditie bekijken en een behandelingsplan voor de toekomst opmaken. Ze noteerden o.a. de afmetingen van zes schilderijen van Emile Vloors om de doeken in een tweede fase op spieramen te kunnen spannen. Nadien hebben ze de doeken op een goede manier weer opgerold zodat ze in de toekomst beter bewaard kunnen worden.

Fotografe Karin Borghouts was erbij toen Van Och en zijn team de schilderijen uitrolden. Ze legde heel wat mooie dingen vast.

Uitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunst
Uitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunst
Uitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunstUitgerolde kunst
Uitgerolde kunst

Uitgerolde kunst, a set on Flickr.

Standaard