Frans Masereel, De profeet, KMSKA, ©KMSKA - Lukasweb
Onderwijs, Tentoonstellingen

Mijn verhaal in Kunst in de Groote Oorlog, deel 2: De profeet

In de Koningin Fabiolazaal kan je dit najaar De Modernen. Kunst in de Groote Oorlog bezoeken. Met die expo tonen het KMSKA, de Provincie Antwerpen, het Letterenhuis Antwerpen en het Provinciaal Museum Emile Verhaeren hoe de schok van WOI voelbaar is in de kunst en de literatuur uit die periode. 

In deze tentoonstelling speelt het (persoonlijke) verhaal van de schilder of schrijver een grote rol. Dit leek een perfecte aanleiding om eens te polsen bij onze bezoekers hoe zij de tentoonstelling beleven. Het project Mijn verhaal was geboren. We posten deze maand enkele verhalen van cursisten NT2 (Nederlands als 2de taal).

De tweede bijdrage van de Russische Olga valt op door het gebruik van een krachtige beeldende taal. Met een scherp oog voor detail verkent ze ieder stukje van de houtsnede De Profeet van Frans Masereel. Olga schrijft haar interpretatie van dit kunstwerk met veel overtuigingskracht neer. 

Ik ben Olga. Ik kom uit Rusland en ik woon al 2 jaar in Antwerpen. Ik geniet van mijn verblijf in België omdat het een perfecte mogelijkheid is om een veelzijdige cultuur, een exotische taal en een nieuwe mentaliteit te leren kennen.

De houtsnede van Frans Masereel heeft me met zijn rinkelende spanning en contrast aangetrokken. Ik zie en voel de caleidoscopische snelheid van de lopende reus boven en van de menselijke figuren beneden. De zwarte figuur op de achtergrond van het gloeiende kruis is een duidelijk teken van breekbaarheid, onstabiliteit en wanhoop van de wereld onder zijn enorme benen. Het skelet in vlammen, met de gepijnigde blik van een profeet wijst met één hand op de massa met vele gezichten, met de andere wijst hij naar de hemel. Daarmee voorspelt hij de kortstondigheid van ons bestaan.

“De stad zinkt onverbiddelijk in de vlammen van de hel.”

De engel van de dood loopt met grote stappen over de stad, die wordt bestuurd door geld, corruptie en macht. Overdreven vormen en het scherpe contrast van zwart en wit geven de tragedie van de samenleving levendig weer. Het belangrijkste punt van aandacht van de kunstenaar is de lelijkheid van de kapitalistische materiële wereld zonder ziel, spiritualiteit en menselijkheid. De stad zinkt onverbiddelijk in de vlammen van de hel.

De schilder werkt monochroom, maar ik zie wel een schimmenspel van sprankelende advertenties en etalages. Er zijn schoorstenen die in geweren veranderen, de chaos van auto’s, haastige mensen, trendy buurten, sinistere sloppenwijken,…

Er zal iets gebeuren dat men niet kan voorkomen. Er is geen weg terug.

Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s