Rik Wouters, Nachtmerrie - oorlog, KMSKA, ©KMSKA - Lukasweb
Onderwijs, Tentoonstellingen

Mijn verhaal in Kunst in de Groote Oorlog, deel 1: brief aan Nel Wouters

In de Koningin Fabiolazaal kan je dit najaar De Modernen. Kunst in de Groote Oorlog bezoeken. Met die expo tonen het KMSKA, de Provincie Antwerpen, het Letterenhuis Antwerpen en het Provinciaal Museum Emile Verhaeren hoe de schok van WOI voelbaar is in de kunst en de literatuur uit die periode.

In deze tentoonstelling speelt het (persoonlijke) verhaal van de schilder of schrijver een grote rol. Dit leek een perfecte aanleiding om eens te polsen bij onze bezoekers hoe zij de tentoonstelling beleven. Het project Mijn verhaal was geboren. We posten deze maand enkele verhalen van cursisten NT2 (Nederlands als 2de taal).

De Portugese Rita Fonseca bijt de spits af en blogt als eerste over haar bezoek aan de tentoonstelling. Ze schrijft een fictieve brief in naam van kunstenaar Rik Wouters aan zijn vrouw en muze Nel. Rita slaagt er in om haar ervaring bij Nachtmerrie – oorlog in emotionele woorden om te zetten die de kracht van deze kleine aquarel met verve weergeeft.

Ik ben Rita Fonseca en ik kom uit Portugal. Ik ben 30 jaar en leerkracht Portugees. Ik hou van talen leren en wandelen/fietsen in Antwerpen. Nu probeer ik meer over de Belgische cultuur te leren en Rik Wouters was een prachtige ontdekking. Dit is mijn verhaal:

Lieve Nel,

Wanneer kom je naar Nederland?
Ik mis je.
Gisteren had ik een nachtmerrie. Ik werd badend in het zweet wakker en in mijn ogen had ik tranen… ik had het koud. Wanneer kom je naar hier?
Vroeger, toen ik klein was, dacht ik dat nachtmerries zwart-wit waren, stil, zoals een gat… Maar nu, nu na de oorlog hebben ze sterke kleuren, veel lawaai… Nel, wanneer kom je bij me?

Gisterenavond was ik alleen, in het donker en zag ik een prachtig en groen landschap, maar ineens waren er rode vogels die schreeuwden. Nel, Nel, ik voelde een grote angst, een grote pijn. Wat vreselijk! Ik voelde water, iets vloeibaar op mijn gezicht, maar het was geen water, het was bloed… Het hele landschap was bevlekt met bloed… de aarde, de hemel; rood, oranje, paars, bruin… bruin, het droge bloed van mijn broers.
Nel, kom naar huis. Ik ben alleen in deze nachtmerrie. Ik vlucht voor de oorlog, maar hij slaapt naast me en ik luister naar zijn kreten. De oorlog leeft, hij woont in me.
Nel, ik wil jouw kleuren, ik wil jouw stem horen. Kom.

Liefs,
Rik

Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s