Tentoonstellingen

De stille tuintjes van Van Leckwyck

Tijdens de tentoonstelling De MODERNEN. Rondom Permeke blogt curator Nanny Schrijvers elke week over één aspect van de tentoonstelling. Deze week heeft ze het over Edith Van Leckwyck, één van de twee vrouwelijke schilders waarvan je werk kan zien in de tentoonstelling. 

Edith Van Leckwyck, Tuin in Bretange, 1930, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens

Edith Van Leckwyck, Tuin in Bretange, 1930, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens

In 1929 leerde Edith Van Leckwyck – dochter van Charles Van Leckwyck van koffiebranderij de Roode Pelikaan –  de Duitse expressionistische schilders Wassily Kandinsky en Heinrich Campendonck kennen op een tentoonstelling in Antwerpen. Ze hadden gelijkaardige opvattingen over kunst. Bovendien was Campendonck bijzonder geïnteresseerd in Ediths achterglasschilderijen. Een jaar later reisde het tweetal samen naar Bretagne. Ze lieten zich er inspireren door het typische landschap en schilderden bloemen, planten en kerkhoftaferelen. In 1935 trouwden ze. Kort daarop volgde Van Leckwyck haar echtgenoot naar Amsterdam waar hij, op de vlucht voor het nazisme, ging lesgeven aan de Rijksacademie. Tijdens hun huwelijk hield ze het schilderen voor bekeken. Maar toen Campendonck in 1957 stierf, begon ze opnieuw. Geen stille tuintjes meer maar vliegtuigen en auto’s in felle kleuren. Helemaal mee met haar tijd.

Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s