Een uitzonderlijke verzamelaar

Tijdens de De MODERNEN. Rondom Permeke blogt curator Nanny Schrijvers elke week over één aspect van de tentoonstelling. Deze week heeft ze  het over de bijzondere kunstcollectie van Gustave Van Geluwe.

Hippolyte Daeye, Baadster, 1928, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens

Hippolyte Daeye, Baadster, 1928, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens

Gustave Van Geluwe (1883-1962), eigenaar van een succesvol Brussels modehuis, had een uitzonderlijke kunstcollectie met werken van het einde van de negentiende eeuw tot de jaren vijftig. Naast het werk van James Ensor dat hij in zijn bezit had, was vooral het aandeel Vlaams expressionisme heel bijzonder. In 1963 hebben zijn erfgenamen een deel van zijn verzameling verkocht. Het KMSKA heeft toen 18 werken kunnen aankopen. Zes daarvan kan je in de tentoonstelling zien. Het Stenen tijdperk en De dochters van het vuur door Frits Van den Berghe, Noordzee door Jean Brusselmans, Baadster door Hippolyte Daeye en twee werken uit de donkere reeks van Gustave De Smet: Meisje met boeket en Wit hemd op zwarte achtergrond.

Kind in de kunst

Tijdens de tentoonstelling De MODERNEN. Rondom Permeke blogt curator Nanny Schrijvers elke week over één aspect van de tentoonstelling. Met de Kunstendag voor kinderen in het vooruitzicht kijkt ze deze week naar de schilderijen die Edgard Tytgat en Hippolyte Daeye van kinderen maakten.

Hippolyte Daeye, Kind, 1933, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens

Hippolyte Daeye, Kind, 1933, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens

Het kind van Hippolyte Daeye zit, enigszins naar rechts gedraaid, op een stoel en vangt zo het licht op. Het schilderij zit dun in de verf en de kleuren zijn heel zorgvuldig uitgesmeerd en uitgeveegd. Hierdoor ontstaat een ijle sfeer. Met houtskool  benadrukte de kunstenaar de vorm. Wat direct opvalt, zijn de donkere ogen van het kind. Bij Daeye gaat het niet over verf maar over gedempte tonen en toonovergangen. Hij gaf de figuren die hij schilderde nauwelijks gewicht of ruimte. De omgeving is niet duidelijk weergeven en de plans vervloeien in elkaar.

Edgard Tytgat, Portret van een kind, 1931, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens, Aanvullende rechten: Sabam

Edgard Tytgat, Portret van een kind, 1931, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens, Aanvullende rechten: Sabam

Het kindje van Edgard Tytgat zit duidelijk steviger op haar stoel. Het is een portret en het meisje poseert om er op haar best op te staan. Dat maakt dat ze ouder toont dan ze eigenlijk is.