Ziet gij dat geren?

Tijdens de tentoonstelling De MODERNEN. Rondom Permeke blogt curator Nanny Schrijvers elke week over één aspect van de tentoonstelling. Afsluiten doet ze met Constant Permeke en Gust De Smet.

Tijdens een uitzending van het programma Ten Huize in 1979 vertelde kunstenaar Jules De Sutter aan Joos Florquin het volgende:

“Ik was vooral bevriend met Permeke en nog beter met Gust De Smet. Karaktèristiek voor het temperament van beiden, was de manier waarop ze een schilderij lieten zien. Permeke zette een schilderij op de ezel en zei: ‘Voilà, dat is een mooi schilderij!’ Gust de Smet, als hij hetzelfde deed, zei: ‘Voilà, ziet gij dat geren?”

Je kan heel het volledige interview nalezen op www.dbnl.org 

Komende zondag sluit de tentoonstelling De MODERNEN. Rondom Permeke de deuren. Dit is dan ook het allerlaatste blogbericht dat de curator bij de tentoonstelling schrijft. We horen graag wat jullie ervan vonden, zowel van de blogsessies als van de tentoonstelling zelf. 

Drie figuren

Tijdens de tentoonstelling De MODERNEN. Rondom Permeke blogt curator Nanny Schrijvers elke week over één aspect van de tentoonstelling. Deze week bespreekt ze het schilderij Drie figuren van Constant Permeke dat het grote publiek tijdens deze expo voor het eerst te zien krijgt. 

Constant Permeke, Drie Figuren, KMSKA, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens, Aanvullende rechten: Sabam

Constant Permeke, Drie Figuren, KMSKA, © KMSKA / Lukas-Art in Flanders vzw – foto Hugo Maertens, Aanvullende rechten: Sabam

Drie mensen werken op het land. Ze zijn aan het oogsten. Verderop bij de molen kan je de korenschoven op het veld zien staan. De horizon ligt erg hoog en al staan de figuren dicht bij elkaar, toch is er geen contact. Het zijn geen individuele mensen waar we enkele anekdotes over te weten zullen komen. Ze verbeelden het harde werk op het land. Ze verbeelden de oogst, waar en wanneer dan ook.
Over Constant Permeke wordt vaak gezegd dat hij volgens zijn instinct werkt, dat hij schildert hoe hij de dingen aanvoelt. Hij wil niet beredeneren of verklaren, noch een ideale wereld vol schoonheid tonen, integendeel.

Op 11 oktober opent in het Paleis voor Schone Kunsten de tentoonstelling Constant Permeke. Retrospectieve. Daarvoor reisde het merendeel van de Permekecollectie van het KMSKA naar Brussel. Op enkele pareltjes na. Die kan je in de Koningin Fabiolazaal bekijken. Dit schilderij is een bruikleen van mevrouw Lens-Ghesquière. In het eerste nummer van Zaal Z kan je lezen hoe het in de collectie van het KMSKA terechtkwam.  

Tijd voor gebak

Tijdens de tentoonstelling De MODERNEN. Rondom Permeke (van 15/9/12 tot 24/02/13) blogt curator Nanny Schrijvers elke week over één aspect van de tentoonstelling. Beginnen doet ze door onze honger nog even te stillen – tot de tentoonstelling eind deze week opent – met een blogpost over Het gebakkraam van Constant Permeke. 

Constant Permeke, Het gebakkraam, KMSKA

Constant Permeke, Het gebakkraam, KMSKA (foto: Lukas-art in Flanders, Hugo Maertens (c) Sabam)

Al is het hier een oude traditie, er worden nooit meer kermissen geschilderd dan na de Eerste Wereldoorlog. En van al dat kermisvermaak krijg je zin in iets lekkers. Permeke schildert het interieur van een gebakkraam vanuit een redelijk hoog standpunt. Links zit een man naast het fornuis een pijp te roken. Rechts vooraan zien we een vrouw met de uitgestalde smoutebollen en appelen. Opzij is er een doorkijkje naar de verbruikzaal waar een koppeltje even apart wil zitten. Aan de andere kant zie je achter de gordijntjes nog een rij tafeltjes. Het hele oppervlak van het schilderij is gevuld. Permeke schilderde de vormen zwaar en sterk vereenvoudigd. Donker- en lichtcontrasten verlevendigde hij met groene en geel tot rode accenten.

Dit is één van de zes werken van Permeke die je in de tentoonstelling kan zien. De andere werken komen in de loop van de volgende weken aan bod.